باب فضل فقراء مسلمانان ( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) فرمود : راستى فقيرهاى مسلمان چهل پائيز پيش از توانگران مسلمان در بستانهاى بهشت مىغلطند ، سپس فرمود : من براى تو مثلى مىزنم ، مثلش اين است كه دو كشتى بر گمركچى گذر كنند ، در يكى نگاه كند و چيزى در آن نيست ، گويد : آن را رها كنيد تا برود و در ديگرى نگاه كند و بنگرد كه پر از بار است ، گويد : آن را نگهداريد . ( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) فرمود : مصائب بخششهاى خدايند و فقر گنجينهء خدا است . ( 3 ) 3 - امام صادق ( ع ) فرمود كه رسول خدا ( ص ) فرموده : اى على ! راستى كه خدا فقر را به خلقِ خود سپرده و هر كه آن را نهان دارد ، خدا به اندازهء ثواب روزه‌دار شب زنده دار به او بدهد ، و هر كه آن را فاش سازد نزد كسى كه بر روا كردن حاجت او توانا است و آن را روا نكند ، او را كشته است ، هلا با تيغ و نيزه او را نكشته ولى با زخمى كه به دل آن حاجتمند زده ، او را كشته است .